Moje huty szkła. Wspomnienia (1910-1965)

autor: Piotr Haberko

opracowanie: Anna Kosińska

wydawca: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo

rok wydania: 1980, Wrocław

format: 123 x 193 mm

liczba stron: 232

oprawa: miękka

Spis treści:

  • Moje huty szkła – dokument rozwoju świadomości robotniczej – Jerzy J. Wiatr
  • Do czytelnika
  • Początki w Wolbromiu
  • Tajemnica pieca szklarskiego
  • Polska Szklarnia w Sosnowcu
  • Sosnowiecka Fabryka Szkła
  • Huta Szkła „Inowrocław”
  • Huta szkła w Żółkwi koło Lwowa
  • Huta Szkła „Ożarów” koło Warszawy
  • Huta Szkła „Dąbrowa”
  • Samodzielna praca – Huta Szkła „Weneda”
  • Huta Szkła „Rogów”
  • Polska Spółka Hutników Szkła w Skierniewicach
  • Huta Szklana Robotnicza w Wyszkowie
  • Krakowska Huta Szkła
  • Huta Szklana „Praca” w Wołominie
  • Wielkopolska Huta Szkła w Gostyniu
  • Ostatnie dni sierpnia i wrzesień 1939
  • Okupacja – Wyjazd do hut w Sierakowie i Gostyniu
  • Wciąż w hutach – komisarz „Ogórek”
  • Likwidacja komisarza Ottona Schieslera, zwanego „Ogórkiem”
  • Ani jednej szyby do berlińskich okien!
  • Terror i konspiracja – śmierć syna
  • Tułaczka – Odwrót
  • Wyzwolenie Warszawy – Grupa operacyjna
  • Po wojnie – Odbudowa

Moja notka:

Autor książki, Piotr Haberko, opisuje swoje doświadczenia z pracy w hutach szklanych w Polsce. Człowiek nie mający wykształcenia, dzięki pracy zdobył wiedzę praktyczna w zakresie budowy pieców, donic i wanien szklarskich. Racjonalizator i wynalazca.

Książkę należy przeczytać, i „przesiać” by wyłowić ważne informacje, proszę nie sugerować się wstępem piewcy PRL-u, którego nazwiska nie wspominam.

Haberko pracował przed wojną w wielu hutach, więc jego relacje jako naocznego świadka rozwoju polskiego przemysłu szklanego, można uznać za autentyczne i ważne. Oczywiście jest to pewien wycinek, ponieważ autor nie pracował we wszystkich hutach w Polsce.

2 Responses

  1. MARIA

    Bardzo chciałabym zakupić Książkę „Moje huty szkła. Wspomnienia (1910-1965)”. Piotra Haberko .Jakie są szanse ? Jestem wnuczką hutnika pracującego w Hucie „Niemen” w latach 1910-1915 oraz w innych hutach jak: Huta Dąbrowa, Huta Irena w Inowrocławiu, w Ożarowie, w Sosnowcu i Huta Antoninek w Poznaniu. Pradziadek również hutnik pracował w Hucie Dąbrowa z Juliuszem Stolle, a dziadek w jego hucie w Brzozówce.
    Pozdrawiam serdecznie
    Maryla Wojciechowska

    Odpowiedz

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany